Interpretatie en synthese

Wanneer archeologische resten in- of ex-situ worden behouden, levert dat nieuwe informatie op. Deze informatie kan worden geïnterpreteerd en gesynthetiseerd en levert zo een bijdrage aan het verhaal over ons verleden.

Na een opgraving verschijnt een eindrapportage waarin de vondsten zijn beschreven en op welke plek ze zijn gevonden. Naar aanleiding van deze feitelijke informatie worden de vondsten geïnterpreteerd. Uit welke periode stamt een artefact, waarvoor werd het gebruikt en wat vertelt dit ons? Deze interpretaties worden gemaakt door dezelfde partij die verantwoordelijk is voor het veldwerk. Dit kan een archeologisch bedrijf zijn, een gemeentearcheoloog of een universiteit.

Synthese

Wanneer de vondsten zijn geïnterpreteerd kunnen ze gebruikt worden bij het maken van syntheses. Hierbij wordt de vergaarde kennis in een groter perspectief geplaatst. De vondsten kunnen bijvoorbeeld worden vergeleken met andere vondsten uit dezelfde archeologische regio. Dit onderzoek wordt meestal verricht door universiteiten, de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, het archeologische bedrijfsleven en gemeenten.

Het maken van syntheses gaat doorgaans verder dan het onderzoek dat via de wettelijke bepalingen door initiatiefnemers moet worden uitgevoerd. Het wordt ook niet vanzelfsprekend uitgevoerd door partijen die het eerdere veldwerk hebben verricht. Het komt dan ook regelmatig voor dat onderzoeksrapporten over vindplaatsen en vondsten in archieven en depots verdwijnen zonder dat ze voor synthese worden gebruikt. Binnen het project verbeteracties archeologie van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed zijn diverse initiatieven opgestart om kennis, voortkomend uit verschillende onderzoeken te bij elkaar te brengen en de archeologische kennislacunes in kaart te brengen.

Wat levert het op

Nieuwe inzichten

De nieuwe kennis over het verleden en de archeologische resten die behouden zijn, vormen weer de input voor een nieuwe ‘ronde’ in de cyclus van archeologische monumentenzorg en kunnen van invloed zijn op de fasen van inventariseren, waarderen, selecteren en behoud in- of ex-situ. Zo kunnen bepaalde archeologische vindplaatsen naar verloop van tijd niet meer zo zeldzaam zijn omdat er al veel zijn opgegraven of in de bodem zijn bewaard. Wanneer een vergelijkbare vindplaats dan weer wordt gevonden kan worden besloten om die niet meer te onderzoeken of te bewaren.

Archeologische monumenten

De archeologische vindplaatsen die in de bodem behouden moeten blijven, worden toegevoegd aan de ‘voorraad’ monumenten die in de toekomst kunnen worden onderzocht. Deze monumenten zijn terug te vinden op de Archeologische Monumentenkaart.