Drie ijzeren palen voor het Westfries Museum in Hoorn blijken zeventiende-eeuwse kanonnen te zijn, geïmporteerd uit Engeland en Zweden. De kanonnen, bij het uitgaanspubliek beter bekend als ‘pispalen’, zijn tijdens de renovatie van het museum uit de grond gehaald en nader onderzocht.
Het ondergrondse gedeelte bleek dankzij de vrij droge zandbodem opvallend goed bewaard gebleven. Dankzij de goede staat kon worden achterhaal dat één kanon afkomstig is van een ijzergieterij in het Zweedse Huseby, terwijl de andere twee in Engeland zijn gegoten. Ze stammen alle drie uit de periode tussen 1620 en 1650. Hoewel brons het beste materiaal voor kanonnen is, zijn deze van gietijzer gemaakt, dat veel goedkoper was dan brons. Bronzen kanonnen gingen veel langer mee en waren niet magnetisch. Maar met 44 tot 48 kanonnen per schip waren er zo veel nodig, dat voor een goedkoper materiaal werd gekozen.
Ook in een welvarende handelsstad als Hoorn werden dergelijke kanonnen geïmporteerd uit Engeland, Zweden en Polen. De opgegraven kanonnen kunnen op schepen, maar ook op land zijn gebruikt. Toen ze hun functie als geschut hadden verloren, zijn ze ingegraven om als palen het hekwerk voor het Statenhuis of Statencollege te beschermen, een pand uit 1632 dat nu onderdeel is van het Westfries Museum. De opgegraven kanonnen zijn schoongemaakt en hebben een nieuwe verflaag gekregen. Ze zijn nu te zie op het Oostereiland, niet ver van het museum.
Op deze prent uit 1727 van Cornelis Pronk van het Statencollege in Hoorn zijn de kanonnen al afgebeeld.
De drie kanonnen hebben een nieuwe plek gekregen op het Oostereiland, niet ver van het Westfries Museum in Hoorn.
© Westfries Museum
